Szlamowe pompy elektryczne

Pompa szlamowa elektryczna to zatapialne urządzenie z silnikiem elektrycznym do pompowania wody zanieczyszczonej mułem, piaskiem i zawiesiną. Otwarty wirnik i szerokie króćce (2–3", czyli 50–80 mm) przepuszczają cząstki stałe zwykle od ok. 25 do 50 mm bez zapychania. Silnik zasilany jest z sieci 230 V lub 400 V, a typowa moc mieści się w zakresie 0,75–2,2 kW. Pompa odwadnia zalane piwnice, garaże, wykopy, studzienki i oczka wodne, zwłaszcza z wyłącznikiem pływakowym.

Pompa do wody czystej ma zamknięty wirnik i wąskie kanały przepływowe, dlatego zapycha się już przy niewielkiej ilości piasku czy mułu — przepuszcza cząstki zwykle do ok. 5 mm. Pompa szlamowa ma otwarty lub półotwarty wirnik oraz szerokie króćce 50–80 mm (2–3"), co pozwala jej tłoczyć zanieczyszczenia do ok. 25–50 mm bez blokowania. Jej obudowa i wirnik są też odporniejsze na ścieranie, bo piasek działa jak papier ścierny. Dlatego do wody z zawiesiną zawsze wybiera się pompę szlamową.

Pompa szlamowa poradzi sobie z piaskiem, mułem i drobnym gruzem do granicy podanej dla modelu — zwykle od ok. 25 do 50 mm, zależnie od średnicy króćca (2", 2,5" lub 3"). Piasek działa ściernie na wirnik i obudowę, dlatego przy dużej jego ilości warto wybrać model z wirnikiem żeliwnym lub stalowym zamiast tworzywa. Większe kawałki gruzu i kamienie przekraczające maksymalną wielkość cząstek dla modelu mogą zablokować wirnik lub uszkodzić uszczelnienie.

Do wykopów budowlanych, gdzie woda niesie więcej piasku i mułu, sprawdzają się jednostki Wacker Neuson linii PST2 — dostępne w wersji podstawowej i z wyłącznikiem pływakowym. Pompy Evak serii EUS, w tym model o mocy ok. 750 W, to lżejsze i tańsze rozwiązanie do mniejszych wykopów i prac przy domu. Profesjonalne pompy tej klasy pracują przy wydajności rzędu 20–40 m³/h i wysokości podnoszenia do ok. 10–15 m — wybór zależy głównie od skali robót.

Zwykła pompa zatapialna zasysa wodę do korpusu i pozostawia na dnie warstwę resztek zwykle 20–50 mm, poniżej której już nie sięga. Pompa zalaniowa ma dodatkowo płaski adapter — płytę zalaniową — montowaną na spodzie, który rozkłada zasysanie na szerokiej powierzchni i pozwala odessać wodę do zaledwie kilku milimetrów. Dzięki temu pompa zalaniowa, np. Wacker Neuson PST2 400 z płytą zalaniową, dokładnie osusza posadzkę po zalaniu, a zwykła pompa zatapialna sprawdza się przy większych objętościach wody w wykopie. Do PST2 płytę można dokupić osobno.

Wyłącznik pływakowy to pływak połączony z przełącznikiem elektrycznym, unoszący się wraz z poziomem wody wokół pompy. Powyżej progu włączenia — zwykle ok. 10–15 cm nad dnem pompy — uruchamia silnik; poniżej ok. 3–5 cm odcina zasilanie i chroni pompę przed pracą na sucho. Dzięki temu pompa z pływakiem, np. Wacker Neuson PST2 400 z pływakiem, odwadnia piwnicę lub wykop bez obsługi przez wiele godzin.

Mniejsze i średnie pompy szlamowe zasilane są jednofazowo z sieci 230 V, o ile obwód wytrzyma pobór prądu ok. 3,5–10 A przy mocy 0,75–2,2 kW. Mocniejsze jednostki wymagają zasilania trójfazowego z sieci 400 V, co daje wyższą moc silnika bez obciążania jednej fazy. Przy przedłużaczu trzeba użyć kabla o odpowiednim przekroju, bo zbyt cienki powoduje spadek napięcia i przegrzewanie silnika przy odcinkach dłuższych niż 20–30 m.

Pompa szlamowa elektryczna dobrze nadaje się do osuszania piwnicy po zalaniu, bo radzi sobie z wodą zawierającą muł, piasek i osad — pompa do wody czystej zapchałaby się już przy kilku milimetrach osadu. Model z wyłącznikiem pływakowym włącza się i wyłącza automatycznie, więc pracuje bez nadzoru przez wiele godzin, odprowadzając zwykle ok. 10–20 m³/h. Do odessania resztek wody z posadzki do kilku milimetrów służy pompa zalaniowa z płytą zalaniową.

Pompa szlamowa elektryczna jest zatapialna — pracuje zanurzona w cieczy, cicho i bez spalin, ale wymaga zasilania z sieci 230 V lub 400 V albo agregatu. Motopompa szlamowa spalinowa ma własny silnik benzynowy lub wysokoprężny, jest samozasysająca, stawia się na brzegu i uruchamia niezależnie od sieci, a jej wydajność często przekracza 60–100 m³/h. Pompę elektryczną wybiera się do piwnic i miejsc z prądem, a motopompę do dużych zalań bez zasilania.

Wydajność pompy (m³/h) dobiera się do ilości wody napływającej do wykopu — przy płytkich wystarcza 10–20 m³/h, a przy głębszych 20–40 m³/h. Głębokość wykopu przekłada się na wysokość podnoszenia (różnicę poziomów między pompą a wylotem plus opory węża) — każde 10 m węża poziomego to dodatkowy ok. 1 m wysokości. Moc silnika (0,75–2,2 kW) rośnie wraz z wydajnością, dlatego przy głębokich wykopach warto wybrać model z zapasem 20–30%.